༄༅། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །
顶礼世尊吉祥金刚摧破!
ཟབ་མོ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་མན་ངག་གསུམ། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལས་མཐའ་གཅད་པ་ནི་སྒྲ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྟོང་པའི་སྒྲ་དང་ཕྲེང་བའི་སྒྲའོ། །སྟོང་པའི་སྒྲ་ལ་དྲུག་ལུས་ངག་ལ་གནས་པ་དང་། ཡུལ་ལ་གནས་པ་དང་། སེམས་ལ་གནས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་རང་གཤིས་ལ་གནས་པ་དང་། དུས་ལ་གནས་པ་དང་། རང་གི་འགྱུར་བྱེད་ལ་གནས་པའོ། །
对于“深妙诸佛之行境”等圆满次第,有三种口诀。以住声禅定截断众生事业之终际,声音有二:空之声与鬘之声。空之声有六:住身语,住境,住心,住所知自性,住时,住自身转变者。
དེ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ལ་སྟོང་པའི་སྒྲ་དེ་ཇི་ལྟར་གནས་ན། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལས། ལུས་སྐྱེ་བ་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་བསྟན། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཅིས་ཤེས་ན། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྐྱེན་ལུས་ངག་གི་ཚོགས་པ་རང་ས་ན་གནས་པས། རང་སར་གྲོལ་བ་རྐྱེན་སྒྲ་རང་སངས་ངོས་གཟུང་མེད་པར་བརྗོད་པ་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་སོ། །དེ་ལྟར་ལུས་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཅིས་ཤེས་ན། སེམས་ལ་གདོས་པ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བས། ངག་སྒྲ་བསྒྱུར་གྲག་སྟོང་རང་ཡལ་བས་བརྗོད་པ་རང་སྟེང་དུ་ཆོད་པས་ལྟ་བ་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་བྲལ་བས་ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་སྒོ་འགགས་ཏེ་བསམ་བྱ་སྒྲ་དང་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །
空之声如何住身、语、意?从无生的深妙法性,显示身体生起为幻变。如何知其无生?法性空而无因,身语诸缘的聚集各住本处,故于本处解脱,缘声自明,无可认取,决定安住于不可言说之处。如何知身体生起为幻变?心无质碍,故离可认取之苦;语声变化,响而空、自行消逝,言说于自身截断,故离可认取之见。既如此远离,意之忆念门便止息,称为所思融入声与界。
ཡུལ་ལ་གནས་པའི་སྒྲ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི། ཡུལ་བྱུང་བ་བཏབ་པས་སྒྲ་གནས་པ་སྟོང་གསལ། ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སྒོ་ལྔ་ལ་ཤར་བས་ཐག་མཉམ་འདས་བློ་དང་བྲལ་བས་ལྷ་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བའོ། །
住境的住声禅定:由于境之生起触及,声住空明,深妙法性显于五门,远近平等,超越分别心,离可认取之尊。
སེམས་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། དྲན་པ་བྱུངས་ཐེབས་པས་བྱུངས་སོ། །གཞི་ལ་གཞག་སྟེ་བཞག་པས་ཡུལ་སེམས་དང་བྲལ་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཐོད་རྒལ་དུ་ལ་བཟླ་བ་ཞེས་བྱའོ། །
心住声的禅定:忆念生起而触及,即已生起;安置于基,由此安住,离境与心,名为印以顿越决断。
ཤེས་བྱ་རང་གཤིས་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། རྩད་གཅད་པས་ལྟ་བ་སྟོང་པ་གཞི་མེད་ལམ་སྒྱུར་བས། ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལ་གཟུགས་མེད། སྒྲ་ཕྱིར་འབྲེངས་པས་འཁོར་ཕྲེང་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །
所知自性住声的禅定:穷究根本,见为空、无基,转为道,法性如幻而无形。随着声音而行,不依赖轮鬘。
དུས་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ཤེས་པའི་དུས་དང་རྟོགས་པའི་དུས་དང་། ལ་བཟླ་བའི་དུས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རྩད་ཆོད་པས་ཚིག་ཁོང་དུ་ཐིམ་པའོ། །རྟོགས་པའི་དུས་ནི་འཁོར་ཅན་བདག་མེད་པའོ། །ལ་ཟློས་པའི་དུས་ནི་ཆོས་ཉིད་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པའོ། །
时住声的禅定:知时、悟时与决断时。所谓知时,是根本断定,语句融入内中;悟时,是具轮者无我;决断时,是法性到达基上。
རང་གི་འགྱུར་བྱེད་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ལུས་གནད་ལ་ཕབ་པས་སྐྱེ་བ་རང་སར་ཡལ། སེམས་གནད་ལ་ཕབ་པས་འཁོར་འདས་ལྟོ་སྦྱོར། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ནི། རྒྱུ་སྟོང་པས་རྐྱེན་རང་སར་ཡལ། རྐྱེན་སྟོང་པས་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་པའོ། །
自身转变者住声的禅定:身归要点,生起于本处消逝;心归要点,轮涅腹合。所谓空:因空,故缘于本处消逝;缘空,故不希求果。
ཕྲད་པའི་སྒྲ་ལ་ལྔ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྗེས་འཛིན་པའི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། སེམས་གནས་པར་བྱེད་པའི་ལུས་ངག་གི་འཁོར་ལོ་ཕྲེང་བ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། རང་བཞིན་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཕྲེང་བ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། རིམ་པ་རྫོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །
相遇之声有五:摄持生起次第的住声禅定;令心安住的身语轮鬘住声禅定;自性清净法性鬘住声禅定;次第圆满、以法性为道的住声禅定。
བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་འཛིན་པའི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་ཙམ་ན། ལྷ་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་གྲགས་པ་སྒྲའི་ལྷ་ལ་གནས་པའི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་དུ་གྲགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཆོས་ཉིད་རང་སྒྲ་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ལྷ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན། རང་གནས་བསམ་གཏན་མི་གཡོང་རང་ཐོག་ཏུ་སྒྲ་ཕབ་སྟེ། དེ་ཉིད་བྱུང་བ་ཡང་རང་བྱུང་དུ་བྱུང་ལ། གནས་པ་ཡང་རང་བྱུང་དུ་གནས་ཏེ། སོང་བ་ཡང་རང་བྱུང་གི་ངང་ལ་གནས་པས་བུམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་ནས། སྔགས་ཀྱི་རང་སྒྲ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྤྲོས་པས། བཅུད་ཆོས་ཉིད་བདེ་གསལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཉམས་སུ་ཤར་བས་ན་སློབ་མ་ལ་ངེས་(ཤིས་,ཤེས་)སྐྱེ་བའོ། །
摄持生起次第的住声禅定:在生起次第三摩地之时,于六种尊中,安住于闻名的声尊,并非在外发响,也不是将法性自声的咒鬘当作尊像。不动自住禅定,将声音归于自身;生亦自然生,住亦自然住,去亦住于自然境界。由瓶空性放出咒之自声为空性,精华法性显为乐明无二之体验,故弟子生起定解。
བསྐྱེད་པའི་དུས་བཞིན་དུ་རང་རྒྱུད་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེས་ན་ལྷ་སྟོང་པས་གཟུགས་བརྙན་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཤར་བས། གཟུགས་ཙམ་ལ་ཡང་མི་གནས་པས་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་དུ་བྱུང་བའོ། །ཡི་གེ་འབྲུ་རྣམས་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་རང་ས་ན་གསལ་བ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །
这并非如生起时那样在自续中随行修作。因尊为空,影像显为佛之行境,连形相本身亦不住,故心性空出现为佛行境之义。诸字未起、未生,自明于本处,这便是禅定。
ཡི་གེ་ཕྲེང་བའི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། སྒྲུབ་པ་པོ་བདག་ཉིད་སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་པ་ལག་པ་མཉམ་གཞག་ཏུ་བཅས། མིག་སྣ་རྩེར་ཕབ་སྟེ། སེམས་ཨཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་མྱུར་དུ་འཁོར་བ་ལ་བློ་ཕབ་ནས། སྟོང་པའི་ངང་ལ་གནས་ནས། སྣང་བ་གསལ་བ་རང་ཤེས་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སྣང་སྟོང་རྗེས་འཛིན་མེད་པས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་ནི་འཁོར་བ་ལ་དམིགས་པ་བདེ་གསལ་གྱི་བསམ་གཏན། རང་བཞིན་གནས་སུ་འཕྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པས། ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དུ་གནས་པའོ། །འཕྲོས་པའི་ཚུལ་ལ་དམིགས་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་གནས་པའོ། །
字鬘住声禅定:行者自己坐舒适座,双腿跏趺,双手等持印,眼下视鼻尖,心归于迅速旋转的白色元音鬘,住空性中。由亲知体验明晰显现,不追随显空,称为解脱。其缘取方式,缘旋转,是乐明禅定;以自性处放散之相安住,便住于心之动亦为明晰的禅定;缘其放散方式,便住无生深妙法性。
སེམས་གནས་པར་བྱེད་པ་ལ་ལུས་ངག་གི་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ལུས་ལྷའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བས་བག་ཆགས་བསགས་པའི་ལུས་ཟུང་འཇུག་ལྷའི་བསམ་གཏན་དུ་གནས་པས་ངག་གི་ལུས་དང་སེམས་ལ་མ་བཅིངས་པས་ངག་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བའི་ཕྲེང་བས་གྲོལ། ངག་བཟླས་པ་སྒྲའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བས་རྣམ་སྨིན་དྲག་པོའི་ངག་གྲག་པ་སྒྲའི་བསམ་གཏན་དུ་གནས་པས། ངག་གི་ལུས་དང་སེམས་ལ་མ་བཅིངས་པས། ངག་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ལས་གྲོལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟབ་མོའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བས་རྣམ་རྟོག་མཚན་མའི་ཡིད། ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གནས་པས་ཡིད་ཡུལ་དུ་མ་ལ་མ་བཅིངས་པས། ཡིད་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་གྲོལ་བའོ། །
令心安住的身语轮鬘住声禅定:身体以尊鬘围绕,积集习气之身住于双运尊禅定,不缚于语之身心,由执语为我之见的鬘而解脱。语之念诵以声鬘围绕,强烈异熟的语住于响声禅定,不缚于语之身心,故从执语为我之见解脱。以深三摩地鬘围绕,带分别相之意住深妙法性行境,不缚意于多境,故从执意为我之见解脱。
རང་བཞིན་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། སྣང་བ་བཅོས་མ་ལས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་རང་དག་ཏུ་བཞག་པས་རྐྱེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་ཏེ། འཁོར་འདས་རང་སོ་ལ་གནས་པས་གཉིས་འཛིན་ཤེས་པ་ནང་དུ་ལོག་ནས་གཅིག་དང་དུ་མའི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པའོ། །དྲན་པའི་ཡུལ་མ་བཅོས་པར་རང་སར་བཞག་པས་སེམས་འགྱུ་བ་ཡིན་ཐོག་ན་གནས་པས་རྟོག་མེད་དུ་འགྱུ་བའི་སྒྲོ་འདོགས་ནང་དུ་ཆོད་དེ། མ་བཅོས་བསམ་བྲལ་གྱི་བསམ་གཏན་བསམ་ངོ་ཡིན་སྙམ་པ་ལས་འདས་པའོ། །
自性清净的法鬘住声禅定:以脱离造作显现之方式,令自性安住自净,缘便决定于佛行境。轮涅各住自身,二取知转向内,超越一与多的名言。忆念之境不加造作、置于本处,心动即住如是之上,由此内断“成为无分别”的增益。无造作、离思的禅定,超越“这便是禅定”的想法。
རིམ་པ་ཆོས་ཉིད་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས། སྔོན་དུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དཔའ་བོ་གཅིག་པའམ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་བསྒོམས་པ་ལས། ཐུན་དང་པོ་བྱས་ལ། དེ་ནས་ཐུན་གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང་། གནས་པ་དག་པ་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། །
次第中以法性为道的住声禅定:具信者先在第一座,完整修生起次第的独勇尊或曼荼罗轮;第二座修深妙法性圆满次第。其有初学应学次第与清净安住者应学次第。
ལས་དང་པོ་པའི་དུས་ན་ལུས་ལ་ལྷའི་གོ་ཆར་བཅུག་པས་ལུས་ངག་གི་བར་ཆོད་བསལ་ནས་ངག་གཟུངས་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་དང་ངོ་སྤྲད་དེ། ངག་གི་ནུས་པ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། རང་དོན་དུ་ངག་གི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་དག་པ་ལ། གཞན་དོན་དུ་གཞན་གྱི་ངག་གི་བར་ཆོད་སེལ་ནུས་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་ནུས་པ་རྫོགས་པ་གཞན་དོན་དུ་ཡིད་ཀྱི་བར་ཆོད་སེལ་ནུས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་ཉིད་ལས། སྡིག་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་ཐར། །ཞེས་པ་དང་། གཞན་དོན་དུ། ཚེ་དང་བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །
初学时,以尊铠加身,除身语障碍,使语与陀罗尼咒鬘相识,圆满语力。为自利,净语罪不善;为利他,能除他人语障。圆满意力,为利他能除意障。所以此中说:“从一切罪完全解脱”;为利他,又说:“寿与福德将增长。”
དེ་ལ་ལས་དང་པོ་པས་བྱ་བའི་རིམ་པ་ནི། སྔ་དྲོ་ལྷ་མཆོད་པ་དང་ཉིན་གུང་བཟླས་པ་བྱ། ཕྱི་འཕྲེད་རྫོགས་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ནམ་ལ་ཡང་དེ་ག་ལྟར་ཕྱེ་ལ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ནུས་པ་གསུམ་ངེས་པར་འཐོབ་བོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ནུས་པ་གསུམ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ལ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་ལ་འཇོལ་ཉོག་ཏུ་སྒོམ་དུ་རུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །
初学应行的次第:清晨供尊,正午念诵,午后修圆满次第;夜间也这样分开修。如此必得三力。在未得三力以前,不可唯将圆满次第混杂一味地修习。
གནས་པ་དག་པས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ནི། ཐུན་དང་པོ་ཙམ་མ་ཡིན་པས་ཉིན་ཞག་ཕྲུགས་གཅིག་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐུན་གཅིག་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ནས་ཁ་བཤལ་ཁྲུས་བྱས་ལ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་ནི། སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་ལུས་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་བཅོས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྕེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་འོད་ཟེར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་དེའི་མཐའ་མར་ཡི་དམ་གྱི་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བས་གཡས་སུ་བསྐོར་བས། དེའི་ཕྱི་རིམ་དུ་ཨཱ་ལི་གཡོན་སྐོར། དེའི་ཕྱི་རིམ་དུ་ནི་ཀཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་གཡས་སྐོར། དེ་ལྟར་ཕྲེང་བ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་དམིགས་ལ་སེམས་ཕབ་སྟེ་གནས་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཉེས་པ་གསུམ་བཅོམ།
清净安住者应学的次第:不只是第一座,每一昼夜先修一座生起次第三摩地,再漱口沐浴而修圆满次第。于舒适座上,随宜调整身体;观舌上由〔梵文 hūṃ · 藏文 ཧཱུྃ · 中文 吽〕生蓝金刚,周围有数百重光明,其边以本尊咒鬘右旋围绕,外层元音左旋,再外层辅音鬘右旋。缘此三鬘,将心安住,摧坏身语意三过。
དེ་ཉིད་བཅོམ་པས་ཕྲེང་བ་དང་པོ་ལ་དམིགས་པས། རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་ལ། གཉིས་པས་ལོངས་སྐུ་ཐོབ། གསུམ་པས་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་བོ། །ཧཱུྃ་གི་འོད་ཟེར་ལ་དམིགས་པས་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་སྐུ་ཐོབ་པའོ། །
既已摧坏,缘第一鬘,得金刚摧破化身;第二得报身;第三得法身。缘〔梵文 hūṃ · 藏文 ཧཱུྃ · 中文 吽〕的光,得三身无别的吉祥金刚摧破身。
དེ་ཡང་དམིགས་པ་ཇི་ལྟར་དམིགས་ན་དང་པོ་སྟོང་པའི་ངང་ལས་ཧཱུྃ་ཞེས་བསྲུང་བ་བྱ། གཉིས་པ་ལུས་ངག་གི་སྡིག་པ་སྦྱོང་བའི་དོན་དུ། མཆོད་བསྟོད་བཤགས་པ་བྱ། གསུམ་པ་རྫོགས་པའི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲུལ་པ་དང་། ཆུ་གཏོར་དང་ཚ་ཚ་གདབ་པ་དང་། ཆུ་སྦྱིན་གཏང་། བཞི་པ་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་འཇོལ་ཉོག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། ཕྲེང་བ་དང་པོ་ལ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་དམིགས། གཉིས་པ་ལ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་དམིགས། གསུམ་པ་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དམིགས། ཧཱུྃ་ལ་དམིགས་པ་གཉིས་པའི་ཆ་ལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་དམིགས་སོ། །
如何缘取?第一,空性中以〔梵文 hūṃ · 藏文 ཧཱུྃ · 中文 吽〕作防护。第二,为净身语罪,作供、赞、忏悔。第三,为圆满,化现曼荼罗轮,作水食子、压擦擦、施水。第四,为一味行于深妙法性,第一鬘观如梦,第二如水月,第三如虚空;缘〔梵文 hūṃ · 藏文 ཧཱུྃ · 中文 吽〕第二分时,观其任何也未成立。
ཟབ་མོ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་བའི་དོན་ཡིན། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།
此是“深妙诸佛行境”之义,名为《住声禅定》,大阿阇黎吉祥燃灯贤所作,圆满。
