༄༅། །དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །
顶礼吉祥金刚摧破!
སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས། འགྲོ་བ་གཉིས་རྒྱུད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱུན་བཅད་པའི་མན་ངག་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི་གསུམ། དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བསམ་གཏན་དང་། དམིགས་པ་རྗེས་གཅོད་པའི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། དམིགས་པ་མཐའ་ལ་འགག་པའི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །
以不住声禅定截断众生二续之轮相续的口诀,显示法性不住声之义,有三:所缘完全清净的禅定,追断所缘的不住声禅定,所缘止于边际的不住声禅定。
དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དུ་རང་དག་པས་ལྷ་དང་ཡིག་འབྲུའི་འཛིན་པ་རང་ལོག་པས་ལུས་སྒྲ་ལ་མི་གནས་ཏེ། བྱ་བྱེད་འཁོར་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་བཟློག་གོ། །དེ་ཉིད་ལོག་པས་ལུས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་སྐུར་རྫོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བདག་ཏུ་བཅིངས་པའི་སྣང་བ་རང་འགག་གོ། །དམིགས་པ་རང་དག་ན་ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པ་དག་པས། དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་མིན་གྱི་མཐའ་ལས་འགགས་སོ། །ལྷ་དང་གཞལ་ཡང་ཁང་རྟེན་དང་། བརྟེན་པའི་ཚུལ་ལས་ལོག་པས་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་མིན་གྱི་མཐའ་འགགས་ཏེ། སྒྱུ་མ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །སྣང་བ་འཁོར་ཅན་དག་པས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱའོ། །སྟོང་པས་བདག་སྟོང་གཞན་སྟོང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སྟོང་པས་ན་སྟོང་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །
所缘完全清净的不住声禅定:生起次第于无生法性中自净,尊与字粒之执自返,故身不住声,使所作、能作的轮回因缘回转。既已回转,身圆满为金刚摧破身,将生起次第缚为我的显现便自止。所缘自净,则缘世俗者清净,胜义法性于是、非边中止息。从尊与无量宫的所依、能依方式回转,圆满法性于是、非边中止息,幻化转成法性。具轮显现清净,故名真如禅定。由空,既非自空,也非他空,由二者皆非而空,名为空性不住声禅定。
དམིགས་པ་རྗེས་གཅོད་པའི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ཐུན་མོང་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་དམིགས་པ་གཅད་པར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། །ཐུན་མོང་གི་གང་ཟག་དད་པ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་གིས་དང་པོར་ཚོགས་ཇི་ལྟར་བསག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མན་ངག་དང་གཉིས་པ་ལུས་བཅོས་པ་བསམ་གཏན་སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་དང་། གསུམ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་གནས་པར་སེམས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་མན་ངག་དང་། བཞི་པ་ཉམས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་བོགས་འདོན་པའི་མན་ངག་དང་། ལྔ་པ་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པ་འབྲས་བུའི་ཡིན་ལུགས་སམ་ཐོབ་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །
追断所缘的不住声禅定,有共同应学次第与殊胜断所缘次第。具信的普通人先学:第一,积资前行口诀;第二,调身——生禅定之支;第三,不住分别、心离垢口诀;第四,体验如何生起及增进口诀;第五,决定法性不住声之果的实况或获得方式。
དེ་ཡང་གང་ཟག་འདོད་སྲེད་ལས་བློ་ལོག་པ་དགེ་སྦྱོར་ལ་བློ་ཁེལ་བ་གཅིག་གིས། སྔོན་དུ་ཚོགས་བསགས་པ་ནི་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱོར་བ་ལ་ཇི་ལྟར་འབྱོར་པ་བྱ། དེ་ལ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་རང་གི་བླ་མ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བདུན་རྣམ་པར་དག་པ་ལན་ཅིག་བྱའོ། །དེ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་བཤགས་པ་ལན་བདུན་ནམ་བཅུ་གཅིག་བྱའོ། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་དང་བླ་མར་བཅས་པ་འོད་དུ་ཞུ་ནས། བདག་གི་ལུས་མགོ་མཇུག་ཏུ་བསྟིམས་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱང་འོད་དུ་ལྟེམ་གྱིས་ཞུ་བ་ལས་སླར་གསོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་ལངས་ཏེ། ཡི་དམ་གྱི་སྒྱུ་ལུས་སུ་གཟུང་ངོ་། །དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསོག་གོ། །དངོས་དང་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱའོ། །
若人心已转离欲爱,专心善行,先作积资,随力行法与资财之运用。迎自己上师及完整曼荼罗于前空,一次作七种清净;再特别作供、赞、忏七次或十一次。随后曼荼罗诸尊及师融光,从头至足融入自己;自己亦融为满溢光明,再恢复起为智慧身,持为本尊幻身。以自己无量化现积资,也以实有、物品等圆满其他资粮。
ལུས་སེམས་བཅོས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་ལུས་བདེ་ལུགས་སུ་བཅོས་ལ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། །གཉིས་པ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕུང་པོར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །བཞི་པ་སླར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་ལངས་ལ། སེམས་ཉིད་དེ་ལ་འཁོར་བའི་ཚུལ་དུ་བལྟས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཆད། བརྐྱང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟས་པས་ཉག་གཅིག་གྲལ་དུ་ཆུད་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་བཅོས་པའི་གནད་ནི་འགྱུ་བ་ཧུར་ཕྱུང་བ་དང་། དྲན་པ་ཡས་སྤུར་བ་དང་། གསལ་བ་ཕུགས་རྡིབ་པ་དང་། གནས་པ་ཡུལ་དབྱུང་བའོ། །ཆོས་ལུགས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་ངོས་གཟུང་། ཁོང་དུ་ལམ་དྲང་གནས་སུ་གཟུད་པའོ། །
调身心:圆满资粮后,将身调为安适。第一刹那作本尊瑜伽,第二作光聚,第三作空性,第四复起智慧身。以心性旋转之相而观,截断轮涅关联;以伸展之相而观,纳入唯一之列。调心要点为尽力发出动、向上扬起念、摧塌明之深处、使住者离境。法式是向虚空认取,向内直导其道,插入住处。
གསུམ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་གནས་པར་སེམས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་མན་ངག་ནི། རླུང་གིས་བདེ་ས་བཙལ། ཡེ་ཤེས་མཚམས་དབྱེ། རྟོག་པའི་མགོ་ཕུར་དྲན་རིག་ལྷུག་པར་གཞག །ཕྱི་ཡུལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མིང་མེད། དེ་ཉིད་ལས་བཅོས་ས་མ་རྙེད་པས་ནང་སེམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མིང་མེད། དེ་ཉིད་གསལ་བ་རང་གསལ་ལ། དག་པ་རང་དག་ཏུ་འདུག་པས་ཕྱི་ནང་དུ་རྟོག་པའི་ཞེན་པ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་གནས་པའོ། །
第三,不住分别、心离垢口诀:以风寻安乐之处,分智慧边界,掀去分别之首,念觉宽松安置。外境没有分别之名,从中找不到造作之处,内心也没有分别之名。明自明、净自净而住,连内外分别的执著也不住。
བཞི་པ་ཉམས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་། བོགས་འདོན་པའི་མན་ངག་ནི། དང་པོ་དྲན་པ་ཙམ་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་རྩིས་ཟིན་ཉམས་ཡིད་ལ་བྱུང་བས། ལུས་ངག་གི་གསལ་བ་ཤས་ཆེ་བ། གཉིས་པ་སེམས་ལམ་སྲོལ་དུ་སྣང་བའི་མཚམས་ཤེས་པའི་ཉམས་ལྡོག་པ་ཡིད་ལ་བྱུང་བས། རྟོག་པའི་སྒོ་འགགས་ཏེ་བདེ་བ་ཤས་ཆེ། གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་བྱུང་ཚོར་ཤེས་པས་རང་གི་སེམས་ལས་བྱུང་བས། རང་སེམས་ཚད་ལ་ཕེབས་པས་གནས་པ་ཤས་ཆེ། བཞི་ལ་འགྱུ་བ་ཡང་དག་པས་ཉམས་ལ་ཤེས་རབ་ལྔ་འབྱུང་བས། ཉོན་མོངས་པའི་ཕུགས་རྡིབ་པས་སྟོང་པ་ཤས་ཆེ། ལྔ་པ་ཡུལ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཉམས་ཆོས་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་བསམ་གཏན་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་དེ། བདེ་སྟོང་གསལ་བ་གསུམ་དུས་གཅིག་ལས་མི་བདེ་མི་སྲིད་པའོ། །
第四,体验如何生起及增进口诀:初时仅忆念,法式摄持的体验在意中生起,身语之明较强;第二,心显为途径,知其界限的返转体验生于意中,分别门止息,乐较强;第三,了知心的生起感受,由自己心中生起,自心到量,住较强;第四,动完全清净,体验生五慧,烦恼深处摧塌,空较强;第五,获得境心自在的体验,法性所生禅定不变,乐、空、明三者同时,不可能不安乐。
དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ན་ལུས་གཅུད་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་བྱ། སེམས་རྒྱ་བསྐྱེད་ཅིང་ཁོང་བསྐྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཆོས་ལས་སུ་མ་སོང་བས་ཡེ་ཤེས་ལས་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ། རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་རང་གསལ། རང་ཤར་དུ་འབྱུང་བར་ངེས་སོ། །
若此类体验未生于自续,作种种扭身轮,扩展心域、收缩内中。如是而作,由未落为法的造作事业,从智慧净为智慧之体验,必在瑜伽士相续自明、自显。
ལྔ་པ་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པ་འབྲས་བུའི་ཡིན་ལུགས་སམ། ཐོབ་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པ་རྟོག་པ་དུ་མའི་སྒྲ་ལ་ཤེས་པ་མི་གནས་པས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གྲག་པ་སྒྲ་ཚིག་གི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པས། རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །གྲག་པ་ཡུལ་སྣང་གི་སྒྲ་ལ་དབང་པོ་མི་གནས་པས་མྱོང་བ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པ་མཐོང་བས་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྒྱས་ཐེབས་པས། གསལ་བ་རང་ཤེས་སུ་ཟིན་པས་འབྲས་བུ་འཁོར་བར་ལྡོག་མེད། གནས་པ་སྐུ་གསུམ་དུ་ཟིན་པས། དགོངས་པ་བཅོས་པ་མེད་པས་འབྲས་བུ་བདེན་པ་ཡ་མ་བྲལ། བདེ་བ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྩིས་ཟིན་པས། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་མཚོམས་མེད་དེ་འབྲས་བུ་ཟུང་འཇུག་སྟོང་པ་ཁོ་ན་གནས་པའོ། །
第五,决定法性不住声之果的实况或获得方式:知不住于众多分别之声,境便转为法性;不住于响起的声音语句之声,分别转为法性;诸根不住于响起的境显之声,体验转为法性。如此见不住声,由三身之印触及,明为自知所持,果不退轮回;住为三身所持,意趣无造作,真实果不分离;乐为三身所摄,生圆无间,果双运唯空而住。
མཆོག་ཏུ་དམིགས་པ་བཅད་པའི་རིམ་པ་ནི་འཇུག་པ་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་དམིགས་བཅད་པས། རང་སེམས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་རྙེད་པ་དང་། ལྷ་ལ་དམིགས་པ་བཅད་པས་ལུས་ཀྱི་བཟློག་མཚམས་ཤེས་པ་དང་། ཡི་གེ་འབྲུག་སྒྲའི་དམིགས་པ་བཅད་པས་ངག་གི་ནུས་པ་རྙེད་པ་དང་། འཕྲོ་འདུ་ཁ་དོག་གི་དམིགས་པ་བཅད་པས་ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཐོབ་པའོ། །
殊胜断所缘次第:断入与生起之支的所缘,于自心获得曼荼罗;断缘尊,知身返转的界限;断字雷声所缘,得语力;断放收颜色所缘,得意乐。
འཇུག་པ་སྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་ནི་ཚད་མེད་པ་བསྒོམ་པ་དང་། སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་རྣམས་རང་ཞི་རང་དག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཁྱེར་བར་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་འོད་གསལ། རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པས་བསྒོམ་བྱ་ཆོས་ཉིད་ལས་བློ་བཟློག །དེ་ལ་བློ་མི་གནས་པས་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་རང་རྟགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་ལྟ་བའི་ས་མེད་པའོ། །
入与生起之支,是修无量、修空等。将这些以自息、自净摄入瑜伽士相续,心性空明;由悟自性无生,令心转离作为所修的法性。不住于它,则深妙法性自相之轮中,没有见的立足地。
ལྷ་ལ་དམིགས་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་བཅད་པས་ལུས་ལ་ཞེན་པ་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པའི་ཡུལ་གང་ལ་བདག་ཏུ་སེམས་པ་དེ་ཉིད་ལམ་བྱུང་དུ་སྣང་བས་འཁོར་རྐྱེན་དམིགས་པ་ཐ་དད་དུ་བྱུང་བས། རང་བཞིན་དུ་བློ་ཆོས་ཉིད་རང་སྒྲ་ལ་མི་གནས་ཁྱད་པར་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དམིགས་པ་རང་ཆོད་པས་སེམས་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ལུས་ཀྱི་བཟློག་མཚམས་ཤེས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་སྒྲ་དབང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །
缘尊,是恒以修本尊为道;截断将其执于自续的所缘,对身的执著,以及自续中所执任一境、以之为我的想法,皆显为道路所生。轮回之缘与所缘各自出现,由此自然使心不住法性自声,尤其意作之所缘自断,心不住法性之声。知法身之身返转界限,便成不受空性声音支配之法性。
ཡི་གེའི་འབྲུའི་སྒྲ་ནི་ཕྱིའི་སྣང་བ་བེམས་པོ་རྣམས་ལ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་ན་ཕྱག་མཚན་སྟོང་གསལ་སྒྲའི་དམིགས་པ། འཕྲོ་འདུ་འོད་ཀྱི་སྒྲའི་དམིགས་པའོ། །དེ་རྣམས་འགྱུ་མེད་རྩ་སྟོང་དུ་གཅད་པས་རང་རྐྱེན་ཡུལ་དུ་མ་ཞེན། ཡུལ་འགགས་པས་སྒྲ་ཚིག་སྔགས་སུ་གསལ་ལ། བརྗོད་པ་ཕྲེང་ལུགས་སུ་རྫོགས་པས། ངན་ལམ་སྲོལ་དུ་ཆུད་པས་ཅི་བྱས་སྔགས་ཚིག་ཏུ་གསལ་ཙམ་ན་བདག་རྐྱེན་འགག་པ་ནི། ངག་ལ་དབང་ཐོབ་པའོ། །
字粒之声:对于外显无情物,咒声之所缘各异时,有持物空明之声所缘,以及放收光声所缘。将这些截断为不变根空,不执自身之缘为境。境止息,声音语句明为咒,言说圆满为鬘式;入于恶之途径时,无论作何,仅显为咒句,自我之缘便止,这就是获得语自在。
འཕྲོ་འདུ་ཁ་དོག་གི་དམིགས་པ་ནི། ཞི་བ་དཀར་པོར་དམིགས་པ་དང་། རྒྱས་པ་ལ་སེར་པོ། དབང་དམར་པོ། དྲག་པོ་ལྗང་གུ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་སྣང་བ་རང་དག་ཏུ་བཅད་པས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཚད་དུ་ཁ་དོག་རང་རྒྱུད་དུ་ཞེན་པ་ལས་བློ་བཟློག །དེ་ཉིད་ལོག་པར་ངོ་ཤེས་པས་རྟག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལྟ་བ་འགག །དེ་ཉིད་འགགས་པས་ཡིན་ལུགས་སྟོང་པར་ངོ་ཤེས་གཏན་ལ་ཕེབས་པས། ཡིད་ཀྱི་འཇུག་པ་རང་སར་གྲོལ་བས་ཡིད་རང་བྱུང་དུ་བདེ་ལ། སྣང་ལུགས་རང་ཤར་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་གསལ་བ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས། ཡིད་ཀྱི་དམིགས་པ་རང་ཆོད་པས་ཡིད་ཉིད་རང་སྣང་དུ་བདེ་བའོ། །
放收颜色之所缘:息灾缘白,增益黄,摄伏红,猛烈绿等。将这些显现截断为自净,因缘完全清净,心便转离将颜色执于自续的限量。认识此返转,恒常所作、能作之见止息;既止息,认实况为空而决定,意之投入于本处解脱,意自然安乐;显现方式决定为自显,明决定为自身法性。意所缘自断,意本身在自显中安乐。
དེ་ལྟར་སྒྲ་གང་ལ་མི་གནས་ན། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དམིགས་པ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ལ་མི་གནས་པས་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་རང་གྲོལ་གྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་བཏགས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དོ། །སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྲགས་འཛིན་གྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་སྒྲ་དོན་ཚད་མ། རྟགས་ཚད་མ། དོན་རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས་པས་དམིགས་པ་སྒྲའི་ཞེན་པ་ལས་རང་ལོག་པས་ཆོས་ཉིད་དུ་མཐོང་། སྐུ་གསུམ་སླར་མི་ལྡོག་པས་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རང་རྒྱུད་དང་གཉིས་འབྲེལ་པའོ། །
这样不住于何种声?不住生起次第及其所缘支分,故称法性声自解脱禅定,也无矛盾。既不住咒声,何况世间闻名执持之声等!法性完全清净自声,义为正量,相为正量;义相到量,故从所缘声之执自然回转,见为法性。三身不再退转,故称不住声禅定。因而深妙法性成佛行境,与瑜伽士自续二者相联。
སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་པའི་འཁོར་རྐྱེན་དྲུངས་ནས་འདོན་པ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།
根除瑜伽士轮回之缘的《不住声禅定》,大阿阇黎吉祥燃灯贤所作,圆满。
